Ben şahsen bizzat kendim;

Ben, şahsen, bizzat, kendim…

Nihan Güzel Daştan

Ben şahsen bizzat kendim; bir çoğunun gördüğü, kimisinin bildiği, bazısının anladığı biriyim. Bazen karışık, çoğu zaman görüldüğü gibiyim…  Fotoğrafı severim, sanatı severim, müziği severim, gezmeyi severim, severim de severim… Sevgi dolu biriyim… Hayatım empati dolusu, pozitiflik yüklü yaşam biçimine odaklı. Nasıl oluyor bu derseniz; işte sonu mutluluk veriyor öyle söyleyeyim. Bir lokma ekmek (ki pek yemem ) sonrasında Türk kahvesi, bir de varsa altımda dört tekerlisi değmeyin keyfime, yollar benim, orman benim, gökyüzü, deniz, dünya benim o zaman…

83 doğumlu, mutlu 90’lar çocuğuyum ben. Sokak çocuğu yani, hani o eski bayramları bilen, üstü başı çamur içinde, akşam ezanı ile eve giren nesilden. Sokak aralarında Yoncamik şarkıları ile coşan, sokak satıcılarından beslenen, camdan bakan komşu teyzelerin hazırladığı salçalı ekmekleri götüren, lastik, dokuz taş, kuka oyunlarında ter döken nesil… Hani eğlenmeyi bilen çocukluğu doyasıya yaşayan son nesil, nesli tükenen nesil… Kalabalık ve birbirine son derece bağlı olan bir sülalede büyümek de benim en büyük şanslarımdan biriydi tabi, ben bu durumu göçmen olmamıza bağlıyordum hep. Öyle duymuştum büyüklerimden. Makedonya’dan Türkiye’ye geldikten sonra yabancı olma duygusunu bizim olana sarılarak unutmuşuz belki de, sonra büyümüşüz de büyümüşüz işte. Her zaman övünürüm göçmen olmaktan dolayı, bence farklı insanlarız ne yalan söyleyeyim sıcak kanlıyız öncelikle, saygı bizim en büyük örf ve adetimizdir. Başta da anlattığım gibi akrabalık ilişkilerinde doktoramız var bizim.

Bırakmayız birbirimizi hiç. Gösterişi sevdiğimiz doğrudur. Ama o kadar kusur kadı kızında da olur…Sonra büyüdük ilkokul ortaokul derken zorlu bir lise hayatı, unutulmaz üniversite yılları ardından zorunlu iş hayatı. İlk başta geçici kısa dönemli işlerle, bence çalışma hayatının en yoğun iş yükü olan mağazacılık sektörü  ile atıldım hayata. Aslında lise zamanlarında başladım çalışmaya. Babamız bizi hayatı öğrenelim diye okulun tatil olduğu zamanlarda çalışmaya yönlendirirdi. Bence çok da iyi etti. Gerçekten insan kazanmadan harcamanın kıymetini bilmiyormuş. Okul bittiğinde  “artık görelim marifetlerini okulda ne öğrettiklerini”  kısmına geldiğinde durumlar karıştı tabi.  Ülkemize mi özgü bilmem ama çevremde okuduğu mesleği yapan çok az tanıdığım var. Ben de çoğunluk kısmındayım. Şöyle ki; turizm okuyup mağazacılık yapıp oradan hiç hesapta yokken Türkiye’nin en iyi bankalarından birinde profesyonel iş hayatına adım attım. Bankada 4. senemi doldurduğum aylarda eşimle çok tesadüfi bir şekilde yollarımız kesişti ve inanılmaz bir aşk hikayesi ile gönüllerimiz de kesişmiş oldu. (bu hikayeyi ayrı bir blog yazısında ayrıca anlatacağım, burada harcayamam) Evliliğimizden sonra bankacılıktaki 5. yılımı doldurduğum zamanlarda aslında hayalimdeki iş hayatının bu olmadığını fark ettiğim anda bankacılık yaşantım sona erdi ve her zaman çekmecemde olan fotoğraf makinemi olması gereken yere boynuma astım… Eşimin sonsuz desteği ile 2011 yılını 2012’ye bağlayan aylarda teknik eğitimlerimi tamamlayıp mesleğime adımımı attım. Sonrası sizlerin katkısı ile bana bu bloğu yazdıracak kadar yoğun duygu, bilgi ve tecrübe biriktirerek geçti.

Şimdi buradayım, bundan sonra da buradayım, dilim döndükçe, aktarabildiğim sürece, zaman buldukça size gördüğümü tattığımı, bildiğimi, öğrendiğimi aktarmaya çalışacağım. Mutluyum , sizlerleyim, buradayım… Bu böyle bir giriş yazısı oldu, çok yakında gezilerimizden yazılarla karşınızda olacağım.

 

Sevgiler

NGD

Ben şahsen bizzat kendim;” için bir yorum

  • Nisan 7, 2018 tarihinde, saat 12:57 am
    Permalink

    Merve Durdasoglu Sayik 5 Temmuz 2017 REPLY →

    Amerikadan sevgiler ? buralardan bile seni sIkI sekilde takip ediyorum. Enerjin okadar yogun ve pozitif ki emin ol insanin icine icine isliyor. Bence cok dogru karar vermissin. Insanin sevdigi meslegi bulmasi cok uzun yillarini alabiliyor. Sen sansli olup bulmus olanlardansin . Sansli say kendini ? Daha ne diyim basarilarinin devaminin geleceginden eminim. Devam et sen cek , biz begenelim ufkumuz,gozumuz ve gonlumuz acilsin. Makinanin omru ve sarji bol olsun :))

    Merve Durdasoglu Sayik

    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir